Wednesday, 7 December 2011

ಸವಿ ಹನಿಗವನಗಳು



ಓ ಹೃದಯವೆ!
ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣು ಮಿಂದು, 
ಕಾಣಿಸುತಿರುವ ನೋಟದ ನಿಜವ ಅರಿಯದು...  
ನನ್ನನೇ ನಾಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟಿರುವೆ ಯಾರೊಡನೆ? 
ಹುಡುಕಲು ಹೋದರೆ
 ಮನಸು ತುಂಬ ಮಂಜು..


****************************************************

ನಾ ಕಾಣೆ ಏನದು ಭಾವನೆ??
ನೀರಿನಂತೆ ನೀನೆಣಿಸಿದ ರೂಪಧರಿಸಿ ನಿನ್ನನ್ನು  ಪ್ರೀತಿಭಾವದಿ ತಣಿಸಲೇ?
ಬೆಳಕಿನಂತೆ ನನ್ನ ಎದೆಗೂಡನ್ನು ಆವರಿಸು ಅಂತಾ ಕಾಯುತಿರಲೇ?

ನಡೆದು ಬಂದ ಯಾತ್ರಿಕನ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸುವ ಮೊದಲ ತುತ್ತಾಗಲೇ?
ಮುಂಗಾರಿನಂತೆ ಬರಡು ಭುವಿಗೆ ಜೀವಧಾರೆ ಸುರಿಯಲೆಂತೆ ಕಾದಿರಲೇ?
ನಾ ಕಾಣೆ ಏನಿದು ಯಾತನೆ?

*****************************************************


ನಾ ಒಂದು ಶ್ರುತಿ ಇಲ್ಲದ ವೀಣೆ, 
ನಾದವೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸದ ತಗಡು ತಂತಿಗಳಿಂದ ಬಂಧಿ ಆಗಿರುವೆ,
ಅಂಬರ ಚಾಚಿದಷ್ಟು ನೋವನ್ನು ನನ್ನ ಕತ್ತಲೆ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿರುವೆ,
ಅಂಗೈ ತುದಿಯಲಿ ಲೋಕದ ನಿಗೂಢ ನಿಯಮಗಳ ಭಾರ ಹೊತ್ತಿ 
ರಾಗದ ಮಳೆಯಲಿ ಸ್ವರದೊಡನೆ ಸಾಗಲು ಕೈ ಚಾಚಿ ಕಾಯುತಿರುವೆ, 

ನನ್ನ ದೇವನ ಭಕುತಿಗೆ ಗಾನಮುಡುಪಾಗಲು ಕಾತುರದಿ ಕಾದಿರುವೆ!!!!